اگر اين آيه با صيغه مفرد مىآمد منافقان و دشمنان امير مؤمنان على عليه السلام در صدد تصرّف در قرآن برمىآمدند و به خاطر دشمنى با آن حضرت دست به تحريف قرآن مىزدند ، زيرا آيات ديگرى نيز به صورت صيغه جمع به كار رفته است ولى مقصود از آن تنها على عليه السلام است ؛ اگر در تمام اين موارد صيغه مفرد به كار مىرفت آن‌ها به فكر تصرّف در قرآن كريم مىافتادند . در چنين شرايطى بيان مطلب با كنايه و صيغهء جمع بسيار شيواتر و رساتر از تصريح به لفظ مفرد است . قرآن به طور اجمال بيان مىفرمايد : كسانى كه در حال نماز صدقه دادند ، ولىّ شما هستند ، آن‌گاه روايات موجود معيّن مىكنند كه آن شخص على بن ابىطالب عليه السلام است . چنين بيانى شيواتر است چرا كه به اسم شخص معيّنى تصريح نشده و به قول معروف : كنايه رساتر از تصريح است « 1 » . روايتى از امام صادق عليه السلام در اين زمينه روايتى معتبر از امام صادق عليه السلام نقل شده كه نظر علّامه سيّد شرف الدين رحمه اللَّه را تأييد مىكند . راوى از امام عليه السلام پرسيد ، چرا نام على عليه السلام به همين

--> ( 1 ) المراجعات : 263 .